ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ

Τον Ήλιον πάλι άρχισε να υμνείς,παιδί του Δία, Μούσα Καλλιόπη, τον ολόλαμπρο, που η βοϊδοματη Ευρυφάεσσα
γέννησε για το παιδί της Γαίας και του εστερόοντος Ουρανού.

Γιατί ο Υπερίωνας πήρε την πολυξάκουστη Ευρυφάεσσα,

την αδερφή του, κι αυτή του γέννησε πανέμορφα παιδιά,την ροδοβραχιονάτη Ηώ, την ομορφοπλέξουδη Σελήνη και τον ακούραστο ήλιο, τον (παρ)όμοιο με τους αθανάτους,αυτόν που ρίχνει το φως στους θνητούς και στους θεούς ανεβασμένος πάνω στους ίππους του. 

ΕΙΣ ΓΑΙΑΝ

Την Γαια, τη μητέρα όλων των όντων, θα ψάλω, την γεροθέμελη,
την πρεσβίτερη, που θρέφει όλα όσα βρίσκονται πάνω στην χθόνα και όσα έρχονται πάνω στην θεϊκή χθόνα κι όσα είναι στην θάλασσα κι όσα πετούν. ολα αυτά τρέφονται αποτην δική σου ευτυχία.

Από εσένα οι θνητοί αποκτούν καλά παιδιά και καλούς καρπούς, πότνια, απο εσένα εξαρτάται να δώσεις, να αφαιρέσεις τη ζωή
απο τους θνητούς ανθρώπους. και είναι ευτυχισμένος όποιος συ
τιμήσεις στην ψυχή σου. σε αυτόν τότε όλα είναι άφθονα.γεμάτα

ΕΙΣ ΜΟΥΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Ας αρχίσω από τον Απόλλωνα, τις Μούσες και τον Δία.γιατί απο τις Μούσες και τον Απόλλωνα προέρχονται όσοι είναι επί χθονί αοιδοί και κιθαριστές
κι απο τον Δία οι βασιλιάδες. κι ευτιχισμένος είναι όποιον οι Μούσες αγαπούν. λόγος γλυκός απο το στόμα του κυλά.

Να έχετε χαρές, του Δία τέκνα, και τιμήστε το τραγούδι μου.εγώ εσάς και σε άλλο τραγούδι μου θα σας μνημονεύσω.

ΕΙΣ ΕΣΤΙΑ

Εστία, που του άνακτος Απόλλωνος του μακρορίχτη τον ιερό ναό στην πανίερη Πυθώ πάντα φροντίζεις, στάζει πάντα από τις πλεξούδες σου λάδι υγρό. 

Ξεκίνα κι έλα τώρα σε αυτόν εδώ τον οίκο, έλα ορμητικά έχοντας καλή διάθεση μαζί με τον Δία τον συνετό. δώσε χάρη στο τραγούδι μου.

ΕΙΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Τον Ποσειδώνα, τον μέγα θεό, να τραγουδώ αρχίζω τώρα, αυτόν που τραντάζει τη στεριά και την ακαταπόνητη θάλασσα,του πόντου τον θεό που εξουσιάζει Ελικώνα και τις πλατιές Αίγες.

Οι θεοί σου έχουν χαρίσει διπλή τιμή, κοσμοσείστη,να είσαι ίππων δαμαστής και σωτήρας των πλοίων.να έχεις χαρές, Ποσειδώνα, γαιοσείστη, κυανόμαλλε,και έχοντας διάθεση καλή, καλότυχε, βοήθα τους ταξιδευτές.

ΕΙΣ ΗΦΑΙΣΤΟΝ

Τραγούδησε, Μούσα καλλίφωνη, τον ξακουστό για την σκέψη Ήφαιστο που μαζί με την γλαυκώπιδα Αθηνά έργα λαμπρά δίδαξε στους επί χθονός ανθρώπους. αυτοί παλιότερα ζούσαν σε άντρα μέσα στα βουνά σαν τααγρίμια, ενώ τώρα έχοντας μάθει τέχνες από τον ξακουστό στην τέχνη Ήφαιστο εύκολα τη ζωή τους πέρνουν ολόκληρο το χρόνο χωρίς να έχουν καμία έγνοια καθόλου μέσα στα σπίτια τους καθένας.

Αλλά ελέησέ μας, Ήφαιστε. Δίνε μας δύναμη κι ευτυχία.

ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ

Τον Ερμή τον Κυλλήνιο, του Άργου τον φονιά, που κυβερνά Κυλλήνη και πολυπρόβατη Αρκαδία,
των θεών των ωφέλιμο άγγελο, που γέννησε η Μαία,η κόρη του Άτλαντα, αφού ενώθηκε ερωτικά με το Δία,η σεβαστ. αυτή απόφευγε τις συγκεντρώσεις των θεών και κατοικούσε μέσα σε άντρο σκιερό. Εκεί ο Κρονίδης ενωνόταν με την ομορφοπλέξουδη νύμφη τα μεσάνυκτα, οταν γλυκός ύπνος κυρίευε την Ήρα τη λευκοχέρα.ξέφευγε την προσοχή των θεών και των θνητών.