ΕΙΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Τον Ποσειδώνα, τον μέγα θεό, να τραγουδώ αρχίζω τώρα, αυτόν που τραντάζει τη στεριά και την ακαταπόνητη θάλασσα,του πόντου τον θεό που εξουσιάζει Ελικώνα και τις πλατιές Αίγες.

Οι θεοί σου έχουν χαρίσει διπλή τιμή, κοσμοσείστη,να είσαι ίππων δαμαστής και σωτήρας των πλοίων.να έχεις χαρές, Ποσειδώνα, γαιοσείστη, κυανόμαλλε,και έχοντας διάθεση καλή, καλότυχε, βοήθα τους ταξιδευτές.

ΕΙΣ ΗΦΑΙΣΤΟΝ

Τραγούδησε, Μούσα καλλίφωνη, τον ξακουστό για την σκέψη Ήφαιστο που μαζί με την γλαυκώπιδα Αθηνά έργα λαμπρά δίδαξε στους επί χθονός ανθρώπους. αυτοί παλιότερα ζούσαν σε άντρα μέσα στα βουνά σαν τααγρίμια, ενώ τώρα έχοντας μάθει τέχνες από τον ξακουστό στην τέχνη Ήφαιστο εύκολα τη ζωή τους πέρνουν ολόκληρο το χρόνο χωρίς να έχουν καμία έγνοια καθόλου μέσα στα σπίτια τους καθένας.

Αλλά ελέησέ μας, Ήφαιστε. Δίνε μας δύναμη κι ευτυχία.

ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ

Τον Ερμή τον Κυλλήνιο, του Άργου τον φονιά, που κυβερνά Κυλλήνη και πολυπρόβατη Αρκαδία,
των θεών των ωφέλιμο άγγελο, που γέννησε η Μαία,η κόρη του Άτλαντα, αφού ενώθηκε ερωτικά με το Δία,η σεβαστ. αυτή απόφευγε τις συγκεντρώσεις των θεών και κατοικούσε μέσα σε άντρο σκιερό. Εκεί ο Κρονίδης ενωνόταν με την ομορφοπλέξουδη νύμφη τα μεσάνυκτα, οταν γλυκός ύπνος κυρίευε την Ήρα τη λευκοχέρα.ξέφευγε την προσοχή των θεών και των θνητών.

ΕΙΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΥΣ

Ψάλε μου, Μούσα καλλίφωνη, Κάστορα και Πολυδεύκη,τους Τυνδαρίδες, που προήλθαν απο τον Ολύμπιο Ζεύς.

Αυτούς τους γέννησε κάτω από του Ταύγετου η πότνια Λήδα σμίγοντας κρυφά με τον μελανοσύννεφο Κρονίδη.

Έχετε γεια, Τυνδαρίδες, αναβάτες, γρήγορων ίππων.

ΕΙΣ ΑΣΚΛΗΠΙΟΝ

Αρχίζω να ψάλλω τον Ασκληπιό που θεραπεύει αρρώστιες,

το γιό του Απόλλωνα, που γέννησε η έξοχη Κορωνίδα, η κόρη του βασιλιά Φλεγύα, την πεδιάδα του Δωτίου,

για να είναι χαρά για τους θνητούς, λυτρωτής απο οδύνες.

Έτσι να έχεις γεια, άναξ. Σε παρακαλώ ψάλλοντας.

ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΑ ΛΕΟΝΤΟΘΥΜΟ

Τον Ηρακλή τον γιο του Δία θα υμνήσω, τον πιο ισχυρόΨαπ΄ τους θνητούς στη Θήβα την απλόχωρη που γέννησε
η Αλκμήνη με τον μαυροσύννεφο σαν έσμιξε Κρονίωνα,
αυτός που κάποτε στην αχανή τη θάλασσα και τη στεριάΨαφού περιπλανήθηκε με προσταγή του βασιλιά ΕυρυσθέαΨανδραγαθίες πολλές κατόρθωσε και υπέφερε πολλά,Ψτώρα όμως πια σε καλό τόπο του χιονοσκέπαστου Όλυμπου διαμένει απολαμβάνοντας, και την καλλίσφρη την Ήβη έχει Χαίρε του Δία γιε ω βασιλιά και χάριζε ευτυχία κι αρετή.

ΕΙΣ ΜΗΤΕΡΑ ΘΕΩΝ

Εξύμνησε μου την μητέρα των θεών και των ανθρώπων όλων ω Μούσα λυγερόκορμη του Δία του μεγάλου θυγατέρα, που των κροτάλων και τυμπάνων η ιαχή κι ο ήχος των αυλών την τέρπει, και το ούρλιασμα των λύκων και των αγριόφθαλμων λεόντων,
και τα όρη τα ηχερά και τα κατάφυτα φαράγγια.

Έτσι και συ να χαίρεσαι κι όλες μαζί οι θεές με το άσμα μου.