ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΥΜΝΟ ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝ + BINTEO

Τον μακρορίχτη Απόλλωνα δε θα ξεχνώ, θα ψάλλω,
που τρέμουν μπρος του οι θεοί, στο Δία σαν πηγαίνει.

Όλοι του προσηκώνονται καθώς κοντά τους φτάνει,
όταν τα λαμπρά τόξα του αρχίζει να τεντώνει...

Σένα τον πολυύμνητο πως να υμνήσω τώρα:

Ψάλλουν ύμνους για χάρη σου Απόλλωνα, παντού στον κόσμο...

ΑΡΗ ΠΟΛΕΜΙΚΕ ΧΑΙΡΕ!

Τιμημένε «νόμιμε» γιέ, του Δία και της Ήρας, που πατέρας είσαι του Φόβου...

Bροντόφωνε, σιδεροχέρι, εκπορθητή ορμητικέ... που όπλα φονικά κραδαίνεις...
και που κανένας δε σε ξεπερνά στη μάχη και τη σφαγή!

Εσύ, που ναούς δεν έχεις στις πόλεις... αλλά Τρόπαια στήνεις στα πεδία των μαχών...και που βωμούς δεν κατέχεις... αλλά σε στοιβαγμένα σώματα σκοτωμένων ανάβεις την πυρά σου. 

ΕΣΤΙΑ ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΑ

Εστία, αγνή παρθένα, Χαίρε!

Eσύ είσαι που, πρώτη στις τιμές όρισε, ο Δίας
όχι μόνο γιατί, πιστή, του στάθηκες στα δύσκολα...
αλλά και γιατί όντος, κόρη πρωτότοκη είσαι, της Ρέας και του Κρόνο.

Eσύ, πριν αυτός γεννηθεί, πρώτη εκδηλώθηκες στο Σύμπαν.

ΗΦΑΙΣΤΕ ΘΕΕ ΣΙΔΗΡΟΥΡΓΕ ΣΦΥΡΗΛΑΤΙΣΕ ΜΑΣ

Ήφαιστε, γιέ του Δία και της Ήρας αποδιοπομπαίε και αποσυνάγωγε. Θεέ, που αντί του Ολύμπου, τα φοβερά ηφαίστεια, σου πρέπουν για κατοικία, που αντί για καθαρά παλάτια, τα καπνισμένα εργαστήρια των σιδηρουργών αγαπάς και αντί τρυφερά τραγούδια Νυμφών, εκκωφαντικά κτυπήματα σφυριών κι αμονιών βογκητά και φυσερών φυσήματα και τσίριγμα φλογών σε διασκεδάζουν... 

ΔΙΟΝΥΣΕ ΠΡΩΤΟΓΟΝΕ ΤΡΙΤΟΓΕΝΝΗΤΕ

Xαίρε Διόνυσε - ευλογημένε γιε του Δία και της άτυχης Σεμέλης - εγγονέ του Κάδμου, που την επτά πύλη Θήβα έχεις για πατρίδα, αλλά στη Nύσσα μεγάλωσες και αντρειώθηκες από Νύμφες... που από την κοιλιά της μάνα σου βγήκες (πρώτη γέννα)... και στο μηρό του Δία μπήκες (δεύτερη γέννα)... που φρικτά κομματιάστηκες από τους Tιτάνες και όμως θεϊκά ξανά ενώθηκες (τρίτη γέννα)... «Γιε θεϊκέ» - πολυταξιδεμένε - που σε Ευρώπη και Αίγυπτο περπάτησες... και ως την Ινδία έφτασες κατακτητής...

ΑΔΗ ΚΡΟΝΙΔΙ ΤΡΙΑΔΙΚΕ ΧΑΙΡΕ!

Θεέ τριαδικέ, ισάδελφε του Δία και του Ποσειδώνα.

Κρονίδι - Τιτάνα τιμημένε, που τον «Κάτω Κόσμο» εξουσιάζεις...
και που τίποτα δεν επιτρέπεις να ξεφύγει από το βασίλειο σου.

Eσύ, Θεέ - κάτοχε - παροχέα του μυστικού υπόγειου πλούτου, που για υποταχτικούς σου έχεις τον Κέρβερο και τον Χάροντα και που, με «Νερό της Λήθης» κερνάς, πλούσια τους επισκέπτες σου...

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΗΤΕΡΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΡΑ

Eσύ που, το πολύβουο σμάρι των ανθρώπων θρέφεις αγόγγυστα...
που όλη τη φύση αναγεννάς... και που τίποτα νεκρό δεν υπάρχει μέσα σου.
Εσύ που είσαι η ζωή, γιατί στα σπλάχνα σου φυλάσσεις ανέπαφο κάθε καρπό... 

Θεϊκή μήτρα των πάντων, πολύκαρπη, πολύμορφη και πολύτροπή.